FISHKËLLOR
mb. gjuh.
- Që përftohet nga kalimi i ajrit me fishkëllimë të lehtë nëpër një hapësirë të ngushtë midis dhëmbëve dhe gjuhës (për tingujt s, z etj.) Tingull fishkëllor. Bashkëtingëllore fishkëllore.
- si em. ~E, ~JA f. sh. ~E, ~ET. Tingull fishkëllor.