FYL
Imb.
- Që nuk ka thelb a bukë brenda, që është bosh përbrenda, fyçkë; i zbrazët. Arrë fyle. Dru (lis) fyl.
- fig. Që nuk ka mend në kokë, kokëbosh.
- Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit. E kam barkun fyl. E ka kokën fyl.
IIndajf.
- Pa dobi, pa ndonjë vlerë; kot. Puna e tij shkoi fyl.