GAND
Im. sh.
- E metë trupore që mbetet nga një sëmundje, nga një fatkeqësi a dëmtim etj.; cen. Mbeti me gand. E la me gand. Ka lindur me gand. Është me gand.
- E metë, mungesë, cen. Armë me gand.
IIndajf.
- Rastësisht, papritur; padashur. E ndeshi gand. U vra gand. I ra gand.
Shprehje
- I shkoi gand i shkoi kot, pa dobi.