GAZPLOTË
mb. poet.
- Që të mbush plot me gëzim e hare; që është plot gëzim e hare. Dritë gazplotë. Këngë gazplotë. Jetë gazplotë.
- Që e ka zemrën të mbushur plot me gëzim; që është i qeshur dhe i gëzuar. Të rinjtë gaz plotë. Vinte gazplotë.
Fjalor i gjuhës shqipe