GËLQEROR
Im. sh. min.
- Shkëmb a shtresë shkëmbore prej guri gëlqeror. Gëlqeror i fortë (i butë). Shtresë (zonë) gëlqerorësh.
IImb.
- Që përmban një lëndë të fortë, e cila po të piqet kthehet në gëlqere; që ka kripëra të gëlqeres. Gur gëlqeror. Shkëmb (mal) gëlqeror. Tokë gëlqerore. Guaskë gëlqerore.
- Që bëhet me gëlqere. Plehërim gëlqeror. Llaç gëlqeror.