GËRMUQ
Ikal.
- Kërrus, përkul; bëj që të gërmuqet. Gërmuq shpinën. E kishte gërmuqur puna e rëndë.
IIm. sh. zool.
- Drangë. Gërmuqë ka shumë.
IIImb. bised.
- Që e ka trupin të kërrusur (nga pleqëria, nga puna e rëndë a nga ndonjë sëmundje), i përkulur; kurrizdalë, gungaç. Plak gërmuq.
- përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.
- përd. ndajf. Me trup të kërrusur, gërmuqas. Rri gërmuq. Shkonte gërmuq.