GJUHËNUSEGJUHËQENGJUHËPRERËmb.Që e ka gjuhën të prerë, me gjuhë të prerë.fig. Që nuk flet fare, që i ka ikur goja; si mallk. që iu preftë gjuha, që mos foltë kurrë.Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit.