GRYKËZËNË
mb.
- Që i është zënë gryka (nga të thirrurit, nga të kënduarit etj.), që është ngjirur.
- Që ka mbyllur gojën e nuk flet, gojëkyçur, gojëzënë.
- mallk. Që iu zëntë gryka, që iu zëntë fryma.
- Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit.
Fjalor i gjuhës shqipe