Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    GURACAK

    Im. sh.
    1. Ai që banon në vise malore e shkëmbore dhe nuk zbret për të dimëruar në fushë. Guracakët e Vermoshit.
    IImb.
    1. Që është me gurë e me shkrepa; shkëmbor. Vend guracak. Lagje guracake.
    2. Që rron nëpër male e shkëmbinj; që është mësuar të jetojë e të punojë në zona me natyrë të ashpër dhe malore (zakonisht për kafshët). Kalë guracak. Mushkë guracake. Dhi guracake.
    3. Që ka trup të lidhur e të fortë; i fortë. Burrë guracak. Vajzë guracake.
    4. Përd. em. sipas kuptimeve 2, 3 të mbiemrit.