GURGULLON
jokal.
- Del a rrjedh me zhurmë të mbytur e të vijueshme; nxjerr një zhurmë të tillë: gurgullon uji (burimi, përroi); gurgullon gjaku.
- fig. Vlon; zien: i gurgulloi në zemër (nëpër deje).
- Bën gur-gur, këndon (gjeli i detit).
Fjalor i gjuhës shqipe