Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    GUSHËBARDHË

    Im. sh. zool.
    1. Zog i murrmë me gushë të bardhë, i ngjashëm me trumcakun, që shihet shpesh në dimër mbi dëborë.
    IImb.
    1. poet. Që e ka lëkurën e gushës të bardhë e të lëmuar, me gushë të bardhë e të bukur (zakonisht për vajzat e gratë). Vajzë gushëbardhë.
    2. Që e ka gushën të mbuluar me pupla a me qime të bardha (për shpendët e për kafshët). Zog gushëbardhë. Lepur gushëbardhë.
    3. Përd. em. sipas kuptimit 1 të mbiemrit. Po këndojnë gushëbardhat.