HAJVAN
m. sh. bised.
- Kafshë shtëpiake, zakonisht kafshë ngarkese. Hajvan ngarkese (barre).
- Sasia e ngarkesës që mban një kafshë, barrë. Një hajvan dru. Dy hajvanë drithë.
- fig. thjeshtligj., shar. Njeri i trashë nga mendja, budalla, gomar. Ç`hajvan qenka!
- si mb. ~, ~E thjeshtligj. I trashë nga mendja, budalla. S`kishte njeri më hajvan se ai. Paska qenë fare hajvan (hajvane).