HANDRAK

m. sh. krahin.

Qelb. Handraku i plagës.
Qurra.
Jashtëqitja e njeriut dhe e kafshëve; pleh; ndyrësi, gjë e ndotur. Handraku i bagëtive.
Mbeturinë. Handraqet e tullave.
fig. Ndyrësi; mbeturinë, fundërrinë. Handraqet e vendit.