HARAJKËZHARAKUQ kal.,HARAKIRIm. palak. libr.Vetëvrasje që bënin samurajët japonezë duke çarë barkun me thikë në shenjë besnikërie ndaj dikujt. Bëri harakiri.fig. Flijim që bëhet për hir të diçkaje; keq. flijim i verbër, flijim i kotë.