HARC
m. sh.
- Shkëmb me thepa, gur i madh me maja të mprehta; vend me shkëmbinj e me gurë të tillë. Harcat e bregut. Harcat e detit. Vend me harca. Thyej harcat. Në majë të harcit.
Shprehje
- E ka kokën harc është kokëfortë, e ka kokën shkëmb.
Fjalor i gjuhës shqipe