HARMI veter.,
f. mjek.
- Tuberkulozi i kockave (kryesisht për kafshët). Harmia e kuajve. Harmia e dhenve (e dhive). I rëntë (e preftë) harmia! mallk.
- Sëmundje që bren e prish dhëmbët.
- fig. Frikë e madhe; lemeri. I ka hyrë harmia. Mos u fut harminë fëmijëve!