HARRIM
m. sh.
- Veprimi sipas kuptimeve të foljeve HARROJ, HARROHEM.
- Harresë. E la në harrim.
- Gjendje hutimi të plotë, shkëputje e plotë nga mjedisi ku jetojmë e punojmë, gjendja kur nuk mundemi a nuk duam të kujtojmë asgjë. Ra në harrim. E la veten në harrim.