HË

If. sh.

IIpasth. bised.

Përdoret për të nxitur dikë të veprojë, për të përforcuar një urdhër, një mohim, i një kundërshtim etj.; eh: hë, fol!; hëni more, punoni!; s'do të shkosh, hë!; nuk e bën, hë!
Si pj. përdoret në fjalitë pyetëse për të forcuar pyetjen ose kur dyshojmë për diçka, kur flasim për një veprim që shtyhet dita-ditës etj.: hë, e more?; hë sot, hë nesër.
Si ndajf. (e përsëritur) ca nga ca: hë, hë dhe arritëm.