HIPI II
m. kryes. sh.
- Njerëz endacakë e të shthurur nga shtresat e pasura e mikroborgjeze, me flokë të gjatë e të veshur keq, që bëjnë gjoja një jetë primitive e të veçuar dhe që në thelb mohojnë nevojën e luftës revolucionare të masave punonjëse kundër sistemit të kalbur kapitalist. Grupet (turmat) e hipive.