HUTË I
f. sh.
- zool. Femra e hutit. Zogu i hutës. Ra huta në pula.
- zool. Shpend grabitqar, me kokë dhe me gushë të mbuluar me pupla, me qafë të rrjepur, me kthetra të mëdha, të forta e pak të kthyera, që rron nëpër pyje. Huta e bardhë kali i qyqes. Hutë deti pulëbardhë.
- fig. Grua a vajzë e trashë nga mendja; femër e shushatur e matufe. Kishte marrë një hutë.
- Dele me veshë shumë të vegjël. I humbi huta.