INKUIZITOR
m. sh.
- hist. Gjykatës i inkuizicionit. Pamje e egër prej inkuizitori. U gjykua (u dënua) nga inkuizitorët.
- fig. libr. Ai që vepron mizorisht kundër një tjetri, ai që e mundon dikë me qëllim dhe i shkakton vuajtje të mëdha; gjykatës mizor e i pamëshirshëm.