JARGAVECJARGAVITEMJARGAVELmb. mospërf.Jargavec, jargash.Që qan për hiçmosgjë, qaraman; që s'e mban veten fare, që e lëshon veten krejt.Që të ngjitet pas e s'të ndahet sa të pështiroset.Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit.