KACER
mb.
- Që i ka brirët të drejtë e të ngritur përpjetë, brihell. Dash (ka) kacer. Dhi kacere.
- Që i ka mustaqet të ngritura drejt përpjetë. Burri kacer.
- fig. I prapë, që s'lë dy gurë bashkë. Fëmijë kacer.
- përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit.
Fjalor i gjuhës shqipe