KALESË
f. sh.
- vjet. shih KALIM,~I. Kalesa e lumit. Dëshmi kalese.
- Vendi ku kalohet; rrugë a urë kalimi. Kalesë e sigurt. Mbylli kalesën.
- tek. Heqja e një pjese nga diçka me një të rënë të thikës, të sharrës etj.; goditje; vrull. E preu me dy kalesa.
Fjalor i gjuhës shqipe