KALLËZ f
sh.
- Mbulesa që mbështjell kokrrën dhe që mbaron me një fije të gjatë në kallirin e grurit, të elbit etj.; halë drithi (gruri etj.). Kallëz gruri.
- Kalli drithërash; në sh. kallinj drithërash që mbeten në arë pas korrjes (kryesisht për grurin, elbin etj.). Kallëz gruri (elbi). Grurë me dy kallëza. Gruri e mbushi kallëzën. Zuri (lëshoi, nxori) kallëz. Mbledh kallëza.
Shprehje
- Kërkon kallëza në borë kërkon një gjë të pamundur, kërkon qiqra në hell.