KARKACUL bised.,
mb. keq.
- I gjatë dhe i hollë (për njerëzit e për sendet).
- I veshur keq, i veshur me rroba të grisura, i rreckosur; që s'ka rroba në trup, lakuriq.
- përd. ndajf. Pa asnjë rrobë në trup, lakuriq. Mbeti karkacul.
- Përd. em. sipas kuptimeve 1, 2 të mbiemrit (për njerëzit).