KASHTORE
f. sh.
- Kasolle e mbuluar me kashtë, kasolle kashtë. Lagja e kashtoreve.
- Ahur a plevicë ku mbahet kashta; mullar me kashtë.
- Shishe me bark të gjerë e të rrumbullakët, e veshur me kashtë që të mos thyhet; damixhanë e veshur me kashtë. Kashtore me raki (me verë).
- Kapelë dielli prej kashte, me strehë të gjerë, që e mbajnë ata që punojnë jashtë zakonisht në verë.
- Karrige prej kashte.
- Pjesa e kërcellit të misrit që mbetet në arë pas korrjes.
- Fshesë e vogël prej kashte, me një bisht prej teli, që përdor farkëtari për të spërkatur, qymyrin në farkë. Spërkat me kashtore.