KASOLLE
f. sh.
- Ndërtesë e thjeshtë përdhese, e bërë me thupra të thurura, me qerpiçë, me gurë etj. dhe e mbuluar me kashtë, ku mbajnë bagëtinë; ndërtesë e tillë, ku banonin familjet e varfra para Çlirimit, plevicë, kolibe. Kasolle bagëtish (dhensh, lopësh). Kasolle prej kashte (prej balte). Kasolle me thupra (me qerpiçë, me gurë).
- Plevicë për të mbajtur bar, kashtë etj. për bagëtinë.
- Strehim i përkohshëm veror, i ndërtuar zakonisht me thupra e me kashtë, ku fle bariu ose rojtari.
- Stele qeni. Kasollja e qenit.
Shprehje
- Prish shtëpi e bën kasolle fj. u. shih te SHTËPI,~A.