KËMBËTERSKËMBËTHIRËKËMBËTHARËmb.Që nuk ecën dot; që ecën ngadalë e me ngathtësi; si mallk. që iu thafshin këmbët, që mos pastë këmbë.Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit. Ç`u bë, këmbëthari! Nga i solli këmbët, këmbëthari!