KËRÇABË
f. sh.
- Kular në trajtë trekëndëshi e me thepa që u vihet derrave në qafë për të mos kaluar gardhin e vathës ku janë mbyllur ose gardhin e tokave të mbjella. I vuri kërçabën. Si derri me kërçabë thuhet për dikë që inatoset e shfryn sepse dëshiron të bëjë diçka të keqe, por ka një pengesë që nuk e lë.