KËRCYER
mb.
- Që ka dalë tepër mbi sipërfaqe që formon diçka të dalë si bark a si bullungë. Me mollëza të kërcyera Me sy ( me ballë, me barkë) të kërcyer.
- Që është thartuar a është ashpërsuar shumë. Verë e kërcyer.
- fig. I papërmbajtur, që kërcen shpejt; keq. Që ka një dërrasë mangët. Është ca i kërcyer ai djalë.