KËRDISEM

vetv.

Pësoj humbje të mëdha në njerëz; me pllakos një fatkeqësi e madhe; pësoj dëme të rënda, fikem, shuhem.
Lodhem shumë, rraskapitem, shuhem, shembem; mundohem; sfilitem. Kërdiseshin në punë. U kërdis në kurbet (në mërgim).
E teproj duke bërë diçka, ngopem duke bërë diçka, shqepem (së ngrëni etj.); qesh me të madhe. U kërdis së ngrëni. U kërdisëm së qeshuri.
Pës. e KËRDIS.