KËRNACKËKËRPKËRNALLEf. sh.Vend i thatë dhe i shkretë, karkërimë; tokë e zhveshur e pa bimësi; rrëpirë e zhveshur; gërmadhë.përd. mb. Që nuk ka gjë brenda, bosh; i shkretë. Shtëpi kërnalle.ShprehjeI dha kërnallen i dha dërrmën.