KËRRNJOTË
f.
- veter. Lëngatë prej së cilës kafshëve shtëpiake, sidomos kuajve e qenve, u qelbëzohen grykët dhe u rrjedhin e u zihen hundët, butër. I ra kërrnjota. I zë frymën kërrnjota.
- fig. Rrufë e keqe, rrufë e rëndë (te njerëzit).
Fjalor i gjuhës shqipe