KËRRUS
kat.
- Përkul. Kërrus kurrizin (shpinën). Kërrus kokën.
- Bëj që të rrëgjohet e të gërmuqet. E kishin kërrusur hallet.
- fig. E përul, bëj që të më nënshtrohet, gjunjëzoj.
Shprehje
- Nuk e kërrus (nuk e ul, nuk e përkul) kurrizin (shpinën) edhe poh. nuk i përulem dikujt, nuk i nënshtrohem.