KËRTHNDEZUR
mb.
- Që ka arritur moshën kur gëzon më shumë shëndet e ka më shumë fuqi; që është shëndoshur, ka marrë fuqi dhe është zbukuruar; i harlisur. Vajzë e kërthndezur. Me trup të kërthndezur.
- I përtërirë, i rinuar. Me fuqi të kërthndezura.
- Që është zhvilluar shumë, i harlisur (për bimët). Lule (bimë) e kërthndezur.