KËSHILLUES
mb.
- Që jepet si këshillë, që shprehet si këshillë; që ka për qëllim të këshillojë dikë. Fjalë këshilluese. Me zë (me ton) këshillues.
- Që ka të drejtën të japë vetëm mendime, por nuk voton e nuk vendos. Organ këshillues. Votë këshilluese.
- përd. em. Ai që jep këshilla, këshilltar.