KEQEM
vetv.
- Bëhem keq; bie në një gjendje të vështirë; bëhem më keq, keqësohem. U keq nga shëndeti.
- I kthej dikujt përgjigje me zemërim; i flas dikujt me zë të lartë, me inat e me të egër; i kërcënohem. Iu keq i ati të birit.
- Zihem me dikë, grindem; zemërohem. U keqën e s`flasin.