KIKË
f. sh.
- Maja e mprehtë e një mali; maja e gjilpërës ose e një sendi tjetër; maja më e sipërme, maja më e lartë e diçkaje; kulm. Kika e malit. Kika e gjilpërës. Mbaron me kikë.
- Jelja a krifa e kalit. E kapi kalin për kike.
- Kalliri i grurit, i thekrës etj.; lulja a xhufka e misrit.