KOLLË
f.
- Nxjerrje e frymës nga mushkëritë me shpërthim, me zë të ndërprerë gryke dhe zakonisht me këlbazë; zhurma që dëgjohet ose këlbaza që del në këtë rast: kollë e thatë kollë pa këlbazë; kollë e mirë (e ëmbël, e bardhë) (euf.) sëmundje ngjitëse e fëmijëve, që shfaqet me kollë të fortë: kam kollë; më nget (më zuri) kolla.