KORBECKORBULLKORBËf. sh.zoot. Koob.fig. Grua e shkretë a e mjerë, grua derëzezë, grua fatkeqe. Korbën ç'e gjeti! Qante korba, të këpuste shpirtin.si mb. f. E shkretë, e vetmuar e pa njeri. Kishte mbetur korbë.