Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    KRAHËTHATË

    mb.
    1. Që përton të punojë, përtac, dembel. Njeri krahëthatë.
    2. Që nuk i vjen për dore të ndreqë diçka; që nuk di të bëjë asnjë punë; i ngathët.
    3. Që nuk kthen dorë kur e godasin të tjerët, që nuk di të mbrojë veten; i humbur.
    4. I mjerë, i shkretë; fill i vetëm. E la (mbeti) krahëthatë.
    5. Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit. Përton të punojë krahëthati! Mos prit nga krahëthati! Ç`e gjeti krahëthatin!