KRAHITUR
mb.
- I krasitur (për pemët). Mollë të krahitura.
- I tëharrur, i pastruar nga barërat e këqija. Misër (grurë) i krahitur. Arë e krahitur.
- Që është pastruar nga byku, duke e hedhur në erë (për grurin, thekrën etj.). Thekër e krahitur. Lëmë i krahitur.