KRENAJË
f. sh.
- Maja më e lartë e një vendi, e një mali a e një kodre; ana e sipërme e një vendi.
- Diçka që ndodhet në fillim, kreu i diçkaje. Krenaja e arës.
- Pjesa e sipërme e më e mirë e një gjelle, gryka e gjellës, kreu. I mori krenajën (gjellës).
Fjalor i gjuhës shqipe