KRISJE
f. sh.
- Veprimi sipas foljeve (shih te KRIS).
- Vendi ku është krisur diçka; krisë: ka dy krisje.
- Krismë; kërcitje.
- bot. Gram.
- Si mb. që i ka plasur lëkura (një frute a një peme kur piqet): qershi krisje lloj qershie, që bën kokrra të ëmbla, të cilat çahen kur piqen.