KRISTALTË
mb.
- Që është si kristal, kristalor.
- Që është prej kristali. Gotë ( vazo, pasqyrë) e kristaltë.
- fig. Shumë i pastër, shumë i kthjellët, i kulluar; i shndritshëm si kristal; që ka tingëllimin e kulluar të kristalit. Ujë i kristaltë. Qiell i kristaltë. Zë i kristaltë.
- fig. I pastër, i çiltër. Dashuri e kristaltë. Ndershmëri e kristaltë. Njeri i kristaltë.