KUÇ I
bised. kryes. fëm.
- Emërtim për çdo qen (përdoret edhe për të ndjellë qenin). Leh kuçi. E kafshoi kuçi. Përzëre kuçin! Kuç, kuç!
Shprehje
- Erdhën (ikën, shkuan) me kuç e me maç (me qen e me mace) erdhën me gjithçka që kishin; erdhën duke marrë me vete të gjithë e çdo gjë.