KUNDËRGODITËS
mb.
- usht. Që godit armikun, i cili ka sulmuar dhe që krijon kushte të përshtatshme për mësymje. Forca kundërgoditëse. Veprime kundërgoditëse.
- Që është si përgjigje kundër një goditjeje, që bëhet si kundërgoditje. Veprim kundërgoditës.
Fjalor i gjuhës shqipe