KUNDËRVAJTJE
f. sh.
- Shkelje e një ligji a e një rregulloreje. Kundërvajtje penale shkelje e një ligji a e një rregulloreje që paraqit rrezikshmëri shoqërore më të vogël se një krim dhe dënohet nga gjyqi. Bëri një kundërvajtje. U dënua (u gjobit) për kundërvajtje. Ishte në kundërvajtje.