LAGËSHTIRË
f.
- Ujë ose avull uji, që është thithur nga toka, nga ajri e nga sende të tjera. Lagështirë e madhe (e tepërt). Lagështira e tokës (e rërës). Lagështira e ajrit. Mjedis me lagështirë. Ka marrë lagështirë diçka. I ka hyrë lagështira. I hoqi lagështirën. U dëmtua nga lagështira.
- shih LAGËSHTI,~A 1,
- Ishte lagështirë.
- krahin. shih LAGËSHTIM,~I
- Ka rënë lagështirë natën.